Opel P4 restauratie – 2

VW Kever

Een Opel P4 restauratie beginnen met VW Kever? Als zoon van een mijnwerker, kraanmachinist en buschauffeur kon het niet anders dan dat ik dezelfde liefde voor techniek zou hebben als mijn vader. In ons gezin was het normaal dat je je eigen spullen herstelde wanneer dat nodig was. Moeder stopte de sokken en vader repareerde de auto. Hoewel mijn vader best wel wat van auto’s en afwist en nog steeds weet, lukte het niet altijd om de auto in de vroege ochtend te starten. Dan stond moeder weer onder aan de trap te roepen dat we moesten komen duwen. Met name de Volkswagen Kever, dat was een probleemgeval. Tijdens een van de vele reparaties stond de kever buiten op de krik. Mijn pa eronder helemaal onder het smeer. Ik als jochie van 4 of 5 in de deuropening van de achterkeuken. En dan opeens, een krak, een schreeuw en een hele hoop gedoe. De Kever was van de krik gevallen en pa miste een deel van zijn vinger en bloedde hevig.

Of dat de reden was dat er daarna geen Volkswagen meer op het erf stond is me niet duidelijk. Maar het waren wel steeds auto’s van Duitse komaf: Opel en Ford. We hebben van beide merken verschillende typen gehad. Opel Rekord en Ascona en enkele Ford Taunus modellen.

Van 8 tot 505 pk

RS6Mijn eerste eigen auto in 1976 werd een Ford Escort (ook daar zijn hele verhalen over te schrijven) met het kenteken 36-MN-21. Grappig dat ik dat kenteken nooit ben vergeten, maar heel veel andere dingen wel. Sleutelen is een grote liefde. En rijden met een Kreidler en Zündapp, Vespa scooters, een 125 cc race motor, een zware motor met tankschakeling, enzovoort. Vele auto’s van verschillende merken heb ik mogen bezitten. Een aantal 2CV’s om lekker mee te scheuren in mijn jonge jaren of om die rit in de jaren 70, tijdens een strenge winter. Van Limburg naar Groningen in de eend. In de slaapzak, want je vroor bijna uit de auto zo koud was het met die slecht sluitende raampjes. 2CV’s met nog geen tien pk tot en met een Audi RS6 ABT met 505 pk!

Eenvoudig Opel

Opel P4Nu ik zelf de vijftig al een tijdje ben gepasseerd kijk ik met voldoening en respect terug op die tijd. Respect voor mijn ouders en met name mijn vader. Van hem ik geleerd alles aan te pakken. Dingen niet uit de weg te gaan. En als hoogbejaarde actieve tachtiger vind hij het nog steeds leuk om te sleutelen. Bij voorkeur aan eenvoudige herkenbare auto’s. Vandaar Opel. Voor hem.

We hebben er 7 op ‘voorraad’ staan. Iedere keer als hij mee gaat een Opel ophalen twinkelen zijn ogen en praat hij honderduit. Vol trots heeft hij het dan over hoe hij zelf sleutelde en werkte aan zijn auto’s. Het is genieten om te zien hoe eenvoudig het is om iemand die zoveel heeft gedaan in zijn leven toch blij te maken.

Wachtkamer

De Opels dieOpel Diplomat nu in de wachtkamer staan zijn: Opel Diplomat B 5.4 V8 uit 1974, een Opel GT 1900 GT/J Automaat uit 1969, een Opel Olympia Rekord uit 1957, een Opel Olympia Rekord Caravan uit 1957, een Opel Kapitan uit 1950 en een Opel Kapitan uit 1958. De Opel P4 uit 1936 heeft de wachtkamer inmiddels deze maand verlaten. De andere Opels hoop ik nog samen met mijn vader op te knappen.

Related Posts